Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
12 Eylül..
Bir kuşağın üstünden geçen 'silindir..'
Ayıran aynı, silah aynı.. Acıyı çekenler ayrı..
Bölücülüğün siyaseti.. Şehir şehir, mahalle mahalle, sokak sokak...
Ve cuntaya/darbeye çıkarılan davetiye.. 'Bizim çocuklar işi başardı..'
İşi başaran 'koca çocuklar', idam edilen, hapislerde hayatları karartılan kimin çocukları?
Sormayan, araştırmayan, sorumluluk almasına izin verilmeyen, siyasete ve ülke sorunlarına sırtını dönen bir gençlik..
İşte geldiğimiz yer.. 'Tadı, tuzu kaçmış bayramlar..'
Tehlikeden tehlikeye sürüklenen bir ülke.. İç barışı bozulmuş, huzuru, birliği, dirliği tehdit altında..
Durumu iyi anlatan şiirinizi kutlarım Osman Bey, Kardeşim..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta