Leylak rengi elbisen vardı,
Erguvan akşamlardan güzel.
Yüzünden yansırdı ışığı,
Lambanın dibinde ben heykel!
Anlardık geldiğini hemen;
İğde kokulu parfümünden.
Lâleler inan utanırdı,
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta