İnsanlar yaşayacaklarından korkuyorlar, garanticiler genelde. Oysa neyin garantisi var ki yaşamda?
Kaybetmeyi düşünürsem ne anlamı var kazanmanın,
Yürek sızılarımı kazandıklarımla dindirdim hep.
Kaybetme korkusu olmadan kazanmaya çalıştım.
Hem kendim, hem kazandıklarım değerli oldu;
Ben, benim olanlar ve benimle kalanlar.
Kaf önce hafif hafif düşüyorsun sonra
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda
Devamını Oku
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda




Tarih uygun yeri mi buldurmadı, bana mı az geldiler, ben mi fazla geldim?
Neyse… Neyse… Her neyse….
nesir mi? şiir mi? tam anlayamadım:(
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta