“Neyse” diye bir kelime bulmuşlar,
Her yere yakışıyor…
Bir vedanın sonuna,
Bir hayal kırıklığının ortasına,
Bir suskunluğun en derinine…
İnsan bazen tüm kırgınlıklarını,
Öfkesini,
İçinde biriktirdiği sessiz çığlıkları,
Bir “neyse”ye sığdırıyor.
Oysa söyleyecek çok şey var,
Ama cümleler ağır geliyor bazen.
Biriktirdiğin ne varsa,
Tek bir kelimeyle yutkunuyorsun.
“Neyse.”
Kayıt Tarihi : 10.3.2025 18:20:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!