Yüzyıl öncesinde neyse yine o hep aynı hikaye
Düz bir çizgide akıp giderken ömür kendi kendine
Aşk çıkar önüne katar alıp götürür bir yerlere
Kalp kanar her sözüne ama kan kusar hep ertesinde
Gezdim gördüm şimdi ne giden ne kalan memnun
Herkes üzgün eee ayrılık adı bunun malum
Güneş zaptediyor gözlerini
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren
Devamını Oku
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren
