Yol’da bir güzel gördüm, adı Ayşe.
İçime düştü, sancılı bir neşe.
Emine, meydan okuyor güneş’e.
Neyleyim, yalnız ben, sizi güzeller.
Kınalı Hacer, yalınız yatmaz.
Bir tek öpücükle, Gülizar batmaz.
Elif’in cilvesine, hiç söz yetmez.
Neyleyim, yalnız ben, sizi güzeller.
Durdane'de, süzerekten bakıyor.
Leman'da, bal dudağını büküyor.
Hasibe'de, yılan gibi akıyor.
Neyleyim, yalnız ben sizi güzeller.
Hatice'nin de, yeni çıkmış boy’u.
Hüsne karıştırmış, şehir’le köy’ü.
Cemile'de, bekliyor daha neyi.
Neyleyim, yalnız ben, sizi güzeller.
Nur Banu, yol’dan bana el ediyor.
Leyla'da, küsmüş geriye gidiyor.
Zekiye, saç’ı dağıtmış nidiyor.
Neyleyim, yalnız ben, sizi güzeller.
Fadime'nin saç’ı, boy’unu aşmış.
Hayriye'de, yol’unu niye şaşmış.
Döne'de, yenilecek kadar pişmiş.
Neyleyim, yalnız ben, sizi güzeller.
Hürü, tekten, tekten, nasıl basıyor.
Zeynep, acep niçin, kime susuyor.
Rukiye'de yoksa, bana mı küsüyor.
Neyleyim, yalnız ben, sizi güzeller.
Canan, can’ını, bana etmiş feda.
Filiz'den geldi, kulağıma seda.
Bohça’sını almış geliyor, Berda.
Neyleyim, yalnız ben, sizi güzeller.
Emel'in yüz’ü, ay gibi parlıyor.
Ayben, heyecandan, cıvık terliyor.
Tülin'de, yatalım diye zorluyor.
Neyleyim, yalnız ben, sizi güzeller.
Merve'nin başında, kar’lıdır dağ’lar.
Demet'in koynunda, koruk’tur bağlar.
Nesrin'in gönlü de, erimiş çağlar.
Neyleyim, yalnız ben, sizi güzeller.
Deli Şermin, kudurmuş şer saçıyor.
Pervin, ikramdan öteye kaçıyor.
Elvan'da, kahrından sade içiyor.
Neyleyim, yalnız ben, sizi güzeller.
Gariban Lale, boynunu büküyor.
Şule, misler gibi, nasıl kokuyor.
Mine, dişi deve gibi ıkıyor.
Neyleyim, yalnız ben sizi güzeller.
Habibe'cik, Allah için açılmış.
Mürvet, yeni serpilip saçılmış.
Kıymet'in değeri ucuz biçilmiş.
Neyleyim, yalnız ben, sizi güzeller.
Şımarık Şenay, can’ın bir parçası,
Benli İlkay, kırmızı gül’ün has’ı,
Sonay'ın el’inde, gümüş su tas’ı,
Neyleyim, yalnız ben, sizi güzeller.
Kadriye'ye, kara kader yazılmış.
Suzan, onu haline, çok üzülmüş.
Aylin'inde, gözyaşları dizilmiş.
Neyleyim, yalnız ben, sizi güzeller.
Kara Seriye, durmaz keşik ister.
Senem'de kalmadı, hiç sağlam astar.
Meliha'ya da, çekelim bir mastar.
Neyleyim, yalnız ben, sizi güzeller.
Sarı Nuriye'nin, hali bir başka,
Hülya, getirdi beni, pembe aşk’a.
Bir günde, Halime'yle yatsam keşke.
Neyleyim, yalnız ben, sizi güzeller.
Güzellerin, bu kadarını saydım.
Hepsinin ismini, kalbime koydum.
Gönlümce, güzeller büyüyor duydum.
Neyleyim, yalnız ben, sizi güzeller.
Güzellerin kalanını sayamam.
Ben güzelleri, yalnız koyamam.
Paksoy'sam, hiç birisine doyamam.
Neyleyim, yalnız ben, sizi güzeller.
Kayıt Tarihi : 9.1.2010 18:28:00
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
![Abbas Paksoy](https://www.antoloji.com/i/siir/2010/01/09/neyleyim-guzeller.jpg)
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!