Felek her bir acıyı başıma saldı
Günü, güneşi, umudu benden aldı
Bana şu dinmeyen gözyaşları kaldı
Gül yoksa yar yoksa neyleyim cihanı
Bilmem ne oldu bana böyle ne oldu
Neden tüm dertler gelip de beni buldu
Niye gülüm, çiçeğim sararıp soldu
Vahlar olsun! Neyleyim gülmeyen yüzü
Benim öfkem büyüdü, tükendi sabrım
Bu vatan, baştan başa oldu mezarım
Ben işçiyim, köylüyüm yok itibarım
Yeter artık! Ben neyleyim şu ülkeyi
Hiç unutmam, bu acıyı bu çileyi
Bozuk düzendeki bilinen hileyi
Köyde, şehirde olan modern köleyi
Hep diyorum, neyleyim şu kahpeliği
İnsanım ben insanım, hep onurluyum
Sevgiden, aşktan, barıştan sorumluyum
Ben halkın refahı için gönüllüyüm
Varsın ölüm olsun neyleyim bu canı
28.05.2017
İstanbul
Mehmet Çobanoğlu
Kayıt Tarihi : 28.5.2017 21:03:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!