20-12-1962 - Hala Yaşamaya Çalışıyor
Dışarıda bir kıyamet onca insan topluluğu,
Bir mahşerin içinde,İşte böyle yalnızım ben,
Bir uğultu bir telaşa,Akıp gider bir tarafa,
Rüzgara kapılmışım,dümeni neyleyim ben.
Amacımı yitirdim,Yarın varmış bana ne.
Varsın doğmasın güneş,karanlık geceyim ben.
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta