Yedi yabancılar çıkıp gelir de,
Öz canımdan olanları neyleyim? !
El; Hatır'ı, âhde vefâ bilir de,
Öz canımdan olanları neyleyim? ! .
Sözümü kendine taş sanıp küsme!
Alınıp, gücenip, selâmı kesme.
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta