İsrafil borusunu üfledi
Zaman kalmadı
Şimdi hücreler bölünür
Karanlık sarar ortalığı
Ben giderim sen gidersin
El gider
Geriye kalan bir avuç toprak
Aşkı nasıl da çiçekce yaşamıştık biz kadınım
Kendi kendime konuşup duruyorum
Dağlara giden patikalarda katılaşan bahar çamurlarında yalnızım
Beni deli sanıyorlar
Sokulmalarımızı unutamıyorum kadınım
Hani gece yarılarında anlatılan
Devamını Oku
Kendi kendime konuşup duruyorum
Dağlara giden patikalarda katılaşan bahar çamurlarında yalnızım
Beni deli sanıyorlar
Sokulmalarımızı unutamıyorum kadınım
Hani gece yarılarında anlatılan




Tebrikler...
güzel ve anlamlı saygılarımla
bir avuç toprakla bütünleşiyor herşey...avuçlarımızdankayıp gidiyor yaşanmışlar...sonrada neyleyeyim diyoruz böyle...evet neyleyeyim...saygımla
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta