İnsan büyür olgunlaşır,bildikçede ocakta pişer,
Gül misali açar, Kızarır ve Mevsimi bahar saçar,
İnsanın iman ile aydınlanması
Aklın yere göğe bakmasıdır,
Tohumu bedendeki ruhudur,
Gül olması, Vahye teslim olmasıdır,
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




haklısınız o şiiri yeni okudum bende sanırım insan duracağı yeri bilmiyor.
kelam ederken kaş çıkartıyor göz çıkartıyor.
vahiyden uzak kalmanın enanyet duvarını yıkamanın acı akıbetleri sonuçları malesef.
Şiirinizi son mısrasına kadar onaylayıp size bir tebrik yazacaktım ki, Yunus Emre denen vahdet-el vücutçudan bir mısra aldığınızı görüp bundan vazgeçtim Abdulhamid bey kardeşim. Çünkü Yunus denen o kendini ilah sanan şahıs aktardığınız şiirinin bidayetinde Allah'ın cennetindeki mükafatlarını ve cehennemindeki azaplarını hafife alıp alay konusu yapıyor. Keşke bu şahsın şiirinden o mısrayı oraya hiç koymasaydınız.
Hayırlı çalışmalar.
haklısınız o şiiri yeni okudum bende sanırım insan duracağı yeri bilmiyor.
kelam ederken kaş çıkartıyor göz çıkartıyor.
vahiyden uzak kalmanın enanyet duvarını yıkamanın acı akıbetleri sonuçları malesef.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta