İnsan büyür olgunlaşır,bildikçede ocakta pişer,
Gül misali açar, Kızarır ve Mevsimi bahar saçar,
İnsanın iman ile aydınlanması
Aklın yere göğe bakmasıdır,
Tohumu bedendeki ruhudur,
Gül olması, Vahye teslim olmasıdır,
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




haklısınız o şiiri yeni okudum bende sanırım insan duracağı yeri bilmiyor.
kelam ederken kaş çıkartıyor göz çıkartıyor.
vahiyden uzak kalmanın enanyet duvarını yıkamanın acı akıbetleri sonuçları malesef.
Şiirinizi son mısrasına kadar onaylayıp size bir tebrik yazacaktım ki, Yunus Emre denen vahdet-el vücutçudan bir mısra aldığınızı görüp bundan vazgeçtim Abdulhamid bey kardeşim. Çünkü Yunus denen o kendini ilah sanan şahıs aktardığınız şiirinin bidayetinde Allah'ın cennetindeki mükafatlarını ve cehennemindeki azaplarını hafife alıp alay konusu yapıyor. Keşke bu şahsın şiirinden o mısrayı oraya hiç koymasaydınız.
Hayırlı çalışmalar.
haklısınız o şiiri yeni okudum bende sanırım insan duracağı yeri bilmiyor.
kelam ederken kaş çıkartıyor göz çıkartıyor.
vahiyden uzak kalmanın enanyet duvarını yıkamanın acı akıbetleri sonuçları malesef.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta