Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Habersiz çıkıp gelinmez Aytenin otağına
İzinsiz hiç girilmez böyle güzelin bağına
Acaba kalkıp çıksam şu karlı Suphan dağına
Oradan uçup düşülür mü tertemiz bağrına
Buyuk onur duydum üsdadım,adıma ve siirime yazdıklarınıza ,saygılarımla :)
ne güzeldi...içten....tebrikler...teşekkürler...
* Gönül...neler istemez ki...Ama önce kardeşçe yaşayan
topluluklar olmalıyız yaşadığımız dünyada...*
* 10 Antoloji Yıldızı *
'Yürek mahsun, aşk hayal, gönül ise hep yaralı'
gönül sesiniz hiç susmasın Kazım bey, tebrik ediyorum güzel çalışmanızı..
dal bulunur yürek durulur
var olun hocam
Yüreğinize sağlık sevgili Kazım,
:)
Bu şiir ile ilgili 6 tane yorum bulunmakta