Tam tükendim dediğimde, el verenimsin
Son buldu sandığım ömrüme, eklenenim
Toprağım çatlamış, köküm kurumuş iken
Yeşertmeye yeniden, aşkla su verenim
Kararınca dünyam, aydınlatan ışığım
Daldığımda çıkmaz sokağa, yol açanım
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta