Vur sinem üstüne çek hançerini kından.
Uğrunda dökülmiyecek damla kanımmı var.
Gözlerin nışan almış yüreğe zaten yakından.
Azraile senin için verilmeyecek canımmı var.
Her günün tan yerine yazıyorum ismini.
Tuallere gözüm kapalı çiziliyorum resmini.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta