Bazen öyle çok özlüyorum annemi,
Bir vuslat treni olsa da gitsem yanına.
Sonra bir sözü geliyor kulaklarıma,
Bütün annelerden tiksiniyorum o anda;
Bensiz daha mutluymuş babamla!
Bazen babamı ne kadar çok sevdiğimi düşlüyorum,
Şefkatli bağrında kalbinin sesini dinlediğimi hissediyorum.
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta