Sen kendini bilmeden, Allah’ı bildim sanma,
İnsanı ceviz gibi, cevizi kabuk sanma.
Her kim Allah’ı arar, önce kendini bulsun,
Sonrasında Muhammed, onun delili olsun.
Bırak şeklin vasfını, kabuğu bir kır hele,
İsimsiz, sorgusuz bir aşkın solgun mısraları
Tümcelerimde boğulan
Surların ihtilal geceleri
Göz kırpıyor Mezopotamya'nın ıslak güneşine
Sırtımda yüzyıldan kalma yanıklara
Devamını Oku
Tümcelerimde boğulan
Surların ihtilal geceleri
Göz kırpıyor Mezopotamya'nın ıslak güneşine
Sırtımda yüzyıldan kalma yanıklara




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta