Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
"KİM KİME BENZEMEK İSTERSE ONLARDAN OLUR- EV KEMA KAL-" Bize onları örnek göstere, göstere ne yazık ki onlardan bir farkımız kalmadı. O yetmezmiş gibi bir de başımıza akıllı telefon belasını sardılar. Allah tez zamanda akıllarımızı başımıza aldırıp bizleri fabrika ayarlarına geri döndürsün Amin.
Hayırlı çalışmalar dilerim.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta