Hayat,
Şöhretlerin renklendirdiği
Işıklı büyük bir sahnede
Yalnız kalan korkmuş bir çocuk..
Ne annesine yakın
Ne babasına..
Çığlıklarını sakladığı bir yürekten
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Şairem hayat kaleminize değince nasılda özüyle anlatılmış.eksiksiz bir sofra tadında okudum mısralarinizi.Tebrikler
ve hayat dedikleri bazen acıdır, acıtırda... çok güzeldi efem tebrikler..saygılar
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta