22 Temmuz 1953; Kastamonu / İnebolu/ Üçevler Köyü
Ne acıların ezmesi
ne şen şakrak gezmesi
ne de yalnızlığın efendisi
yetmişti kalbime teselli;
Gözlerim yalvar yakar
Duvarlar ağlar
Bir günah işledim bin af diledim
Üstünde durmasan ne kaybederdin?
Hemen her fırsatta bir tokat gibi
Yüzüme vurmasan ne kaybederdin?
Neyin eksilirdi beni affetsen ?
Devamını Oku
Üstünde durmasan ne kaybederdin?
Hemen her fırsatta bir tokat gibi
Yüzüme vurmasan ne kaybederdin?
Neyin eksilirdi beni affetsen ?




Gözyaşım dualar
Ağlayan duvarlar
Sakal tutmuş zaman
Yetmedi kendim bulmaya
----Muharrem bey beğeniyle okudu duygu sevgi yüklü şiirinizi ve sizi kutluyorum saygılar.
Memnun oldum. Çok teşekkürler.
Yaşam.., kendimize yetecek sayısız 'şey' varken., her birini yakaladığımız an bir şeyleri de alıp götürdüğü için bizden hep açık ve eksik bir yanımız kalıyor... Yetmemesi ya da öyle sanılması işte bundan bana göre...
Kaleminize sağlık...
Aşk için dahi vazgeçilecek şeyler çıkar ortaya; sorun hayatın bizden aldığı değil, galiba vazgeçmeye gönül rızası duyumu yakalamak yetiyor insana. aşk da vazgeçmeyi bir mutluluk nedeni yapabilen en güçlü duyum hâli hazırda.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta