Garip bir dünya benimkisi...
Ne mutluluk denen olguyu bilirim,
ne de acıyı...
Ben, hiç mutlu olmadım örneğin,
anlık mutluluklarım olmuştur belki
ama ötesi, buruk bir hüzün fırtınasında kayboldu...
Sen de de öyle olmadı mı?
Kaf önce hafif hafif düşüyorsun sonra
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda
Devamını Oku
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda




'Oysa ben sınırsızca, korkusuzca,
bedelsizce sevmedim mi, seni?
Kalbimi limitsiz açmadım mı?
Kullanmadın mı, sana sunduğum tüm kredileri?
Düşünsene, insanın insana zulmettiği, ezdiği,
anlamsızca yok ettiği bir dünyada,
Ben cesurca şans tanımadım mı sana?
Seni tanımadan, bilmeden daha
Kapılarını açmadın mı,
kalbimin, yatağımın, evimin?
Sana bonkör olmadım mı? '
Eğer pazarlıklı davransak adı aşk olmazdı zaten. Sınırları olsaydı bunca ilahlaşmazdı dünyamızda.
Hata değil, sevgide ölçü ölçütsüz olmaktır.....
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta