Neydi o, o neydi.
Akşam karanlığında göremedim.
Ne bir tekir sokak kedisiydi…
Ne de yağmurdan ıslanmış bir sokak perisi…
Ne ışık saçıyordu çevresine.
Ne de ağlayışları duyuluyordu.
Ha incecik de olsa sesi duyuluyordu.!
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Gözlerinde akan kanlar sanırım
Aşkının burcu burcu açan goncalarıdır
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta