Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
bembeyaz,takla atan
asil bir güvercinin
çırparken kanatlarını
bıraktığı
ılk bir rüzgarmıydı
Neydi Hayat...
? ? ?
Tebrikler Sayın Mahmut Nedim Amcaoğlu, ne güzel bi sorgulamaydı...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta