Neydi beni gözlerinden ,uzaklara sürgün eden?
Neydi kokuna olan hasreti ,iliklerime kadar çektiren?
Neydi teninin her zerresine, özlemi yaşatan?
Biliyor musun ? Ey canan!
Ey dilber! Mesken edindiğim.
Gecenin mehtabına bakıyordum ışığı ne de çok benziyordu gözlerindeki ışığa.
Papatya büyütüyordum avuçlarımda ve güzelliğin papatyaları andırıyordu.
Aşkı nasıl da çiçekce yaşamıştık biz kadınım
Kendi kendime konuşup duruyorum
Dağlara giden patikalarda katılaşan bahar çamurlarında yalnızım
Beni deli sanıyorlar
Sokulmalarımızı unutamıyorum kadınım
Hani gece yarılarında anlatılan
Devamını Oku
Kendi kendime konuşup duruyorum
Dağlara giden patikalarda katılaşan bahar çamurlarında yalnızım
Beni deli sanıyorlar
Sokulmalarımızı unutamıyorum kadınım
Hani gece yarılarında anlatılan




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta