Ney üfler iken neyini buldun,
Ne oldu da, kamış iken aşka yol oldun,
İçin evvelce boştu, o boşluğuna neyi doldurdun,
Ne oldun, ne öldürdün, neyin içinde aşka kavruldun.
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta