Gözyaşlarımızla yastığımıza cehennemi
Çizdiğimiz zamanlar geçti artık
Şimdi dünyaları çiziyoruz
Kimilerin kırmızıçizgilerini aşındırarak
Demirci Kawa nın verdiği bahar coşkusuyla
Göz bebeklerimiz yürüyor Dehakların üstüne
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta