Ayrılık kokuyor bütün mevsimler
Sanki yalnızlıktan boğulacağım
Kapımda nöbetçi bitmeyen dertler
Gözüm acık gider Vuslat olmazsa
Gözyaşı gönlümün bir tesellisi
Yüreğin bu aşka bitti diyorsa
Bahtım kaderime karşı ne yapsın
Her şey bir söz ile siliniyorsa
Ağlayan anılar mazi ne yapsın
Gururun delirmiş dalgalar gibi
Bir enkaz bıraktın enkaz ardında
Verdiğin her nefes yalan kokuyor
İnan ki Mahşer var ölümden sonra
Gözlerin bakışın yalan kokuyor
Tanrı’m sorduğunda ne diyeceksin
Bakışın sahteymiş sözlerin sahte
Müneccim değilim ben bu alemde
Kendi değerini kendin kaybettin
Yalan kokuyorsun benim gözümde
Pişmanlık saçının rengi olsada
Sahilde silinen izler misali
Sende beni sildin söyle yalan mı ?
Koparıp atılan güller misali
Sende benden geçtin söyle yalan mı ?
Ne telefonun var nede mektubun
Yazdığım her şiir, her romanımda
Yalnızca sen varsın ,yalanım varsa
İçtiğim kadehin, her yudumunda
Karşımda sen varsın, yalanım varsa !
Çalan her şarkıda, kendimi buldum
Sen gittin kayboldum kendi içimde
Sen gittin yoruldum durduğum yerde
Pınarken kurudum,kurudum işte
İnan ki gidişin kolay olmadı
Kanadım karıldı omuzum çöktü
Yalnızlığım bazen bir şarkı olur
Bazen bir hikaye bir roman olur
Gözlerden sel gibi akan yaş olur
Hayat kitabımın adı yalnızlık
Serveti kaybolmuş fakir gibiyim
Sönmüş bir ateşten ancak kül çıkar
Ne olur uğraşma köz bulamazsın
Çöken bir umuttan gözyaşı çıkar
Uğraşma başka bir şey bulamazsın
Albümü açarken içlensen nolur
Ardından koştuğum yıllara dalıp
O anki hislere birden kapılıp
Aynada kar düşen saçıma bakıp
Ağırdan ağıra yanarım işte
Bakışın kör etmiş gönül gözümü
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!