Meltemde savrulan küller gibiyim
Beni bırakıpta gitmeyecektin
Doğmayı unutan güneş gibiyim
Beni bırakıpta gitmeyecektin
Bir avuç zehirmiş senin yokluğun
Hep güz mevsiminde hep kışta kaldım
Şu ömrüm baharı görmedi gitti
Öyle bir vefasız nanköre taptım
Benim saf aşkımı bilmedi gitti
Sever diye umut ektim sabrıma
Gözyaşım kayboldu kipriklerimde
Ben benden vazgeçtim gittiğin o gün
Topraklar ağladı benim yerime
Yokluğunla yandım gittiğin o gün
Hoşçakal dedinya o anda çöktüm
Sevinçten ağlayan o gözler benim
Mutluluk Çağlayan o gönül benim
Niyaza secdeye kapılan benim
Hoş geldin yuvamın neşesi Gökçem
Gelişin sevgiyi yaşattı bize
Gönlümde depremler oldu peş peşe
Ben düştüğümde sen nerelerdeydin
Muhtaçken sıcak el tatlı bir söze
Ben düştüğümde sen nerelerdeydin
Yalnızlık kalbimden vururken beni
Bir ela gözlüydü içimi yakan
Aklıma geldikçe içleniyorum
Karşıma çıkan bir melek olsada
Gönlümde hasar var sevemiyorum
Kaç defa kendime bir sayfa açtım
Hasretin Dünya’ma girdi gireli
Şu gönlüm hapiste ben hapisteyim
Selamsız sabahsız gittin gideli
Hislerim hapiste ben hapisteyim
Döktüğüm yaşlarla dertleşsem nolur
Sermayem sabırdır karımsa umut
Şükürle doludur gönül dükkânım
Bazen içten bir of bazen tebessüm
Çark dönderir durur gönül dükkânım
Bütün mal varlığım Kaderden gelme
İnan ki burnumun kemiği sızlar
Duvarda resmine her baktığımda
İçimi tarifsiz bir hüzün sarar
Anılar gözümde canlandığında
Seninle beraber gezdiğim sahil
İstersen kalbimi şöyle bir yokla
Başka iz bulursan bana gönül koy
İçine sinmezse ömrümü yokla
Başka aşk bulursan bana gönül koy
Anlıma yazılan silinmezimsin
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!