Şu üç günlük dünya’da
Kim geldi kimler geçti
Hani ilk aşkın nerde
Ya sen nerdesin şimdi
Hayat dediğin rüya
Kokladığım her gül, seni soruyor
Olmadı, ayrıldık diyemiyorum
Gururum her nefes, beni vuruyor
Dönüpte, geriye bakamıyorum
Anılar uykumu, çalmasın diye
Seni bana sorma dost
Seni benden iyi bilen var
Geçirdiğin ömrü deşme dost
Ömrün her saniyesini bilen var
Sabır taşım çatladı diye üzülme dost
Boşa kucak açıp terler dökmüşüm
Boşa bin kez yanıp bir kez sönmüşüm
Sonunda anladım boşa çökmüşüm
Hayat yalan dostlar ömür gibiymiş
Gönlümün çarşısı benzer geceye
Ellerin elimde olduktan sonra
Hayat bana bahar bana Cenned'tir
Gözlerin yüzüme güldükten sonra
Yaptığım dualar kabül demektir
Bir sevdamız var ki dağlardan yüce
Ne şarkıdan ne şiirden
Semalardan sordum seni
Ne fallarda ne rüyada
Dualarda buldum seni
Yürekten hep inanarak
Öyle bir gittin ki ciğerim yandı
Hislerim çaresiz aklım çaresiz
İlk defa Kaderim sınıfta kaldı
Dudağım çaresiz dilim çaresiz
O nasıl gidişti nasıl kayboldun
Siyah beyaz resimlerin
Dili yok ki ne söylesin
Uçup giden senelerin
Dili yok ki ne söylesin
Sitemin nazınla kol kola gezer
Güzelsen güzelsin diyeceğim yok
Gözlerin bakınca yakıp kül eder
Alevsin ateşsin diyeceğim yok
Tenine dokunmak cesaret ister
Bir gün bu kapıdan gireceksin sen
Girerken hislerim halay çekecek
Sevinçten ağlatan bir müjde gibi
Ufuktan sessizce doğacaksın sen
Kapıyı çalışın an meselesi
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!