İnsan noktayı öğrendi,
Ve bütün noktalama işaretleri ona düşman...
Süregelen paradoksun içinde kaybolan yalvarışlar,
Elveda derken virgül koyduğu tüm satır sonları,
İnsanı vazgeçişlere hapsediyor,
Yalnızlık ardından gelen son...
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta