Takılıp kaldı gönül kirpiğinin gölgesine.
O vefâsız güle benzer, severim öylesine.
Niye vurgun ona kalbim, bilebilsem nesine?
O vefâsız güle benzer, severim öylesine...
Yola düşen gölgemin,
Yorgun, yol arkadaşıdır ömrüm...
Ve insan öykülerinin,
Raslantılı sularında, seyreden bir gezginim.
Rüyamda gördüğüm, umutsuz kadın,
Devamını Oku
Yorgun, yol arkadaşıdır ömrüm...
Ve insan öykülerinin,
Raslantılı sularında, seyreden bir gezginim.
Rüyamda gördüğüm, umutsuz kadın,




'O vefâsız güle benzer, severim öylesine...'
Öylesine...
Tebrik selam ve saygıyla abla...
Orda yapılan benzetme hoş olmuş .Biraz daha genişletilse çok anlamlı olurdu .Başarılar
Bir kere bülbül olmaya görsün insan..
Gögsüne diken batarken, kan akarken,dem den geri durmazmis..Bir kita da bir umman dalabilene ask olsun...tebrikler saire, selamlarimla,
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta