Nesillerimizi; imanımızın, tarihimizin, kültürümüzün ve geleneklerimizin saf yansıması olan münevverlerle emzirmemiz her şeyden daha evladır. Ancak bu şartı yerine getirdikten sonra onları dünya denilen bahçeye salabiliriz. Aksi tahmin bile edilemeyecek facialara sebebiyet verecektir. Düşünsenize, bir kuşun yavrusunu yumurtadan çıkar çıkmaz uçsun diye yuvadan dışarıya yuvarladığını..!
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta