Serazat güvercin’dim; hedefi sevgi olan,
Kanat çırptığım ufuk ta kâinat kadardı
Bir kahır ki pusatsız fırlayarak pusudan
Dostluk için çırpınan kanatlarımı kırdı,
Umudu emzirmekten yorgun düştü yüreğim,
Kördüğüm özlemlerim kalbimde mahsur kaldı..
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Seyreyle enkazımın bağrında ki Gülşen’i;
Bir umut ikliminde hüsran yağmuru yağdı.
Ne hoyrat rüzgârlara göğüs germişti lâkin
Nazlı seher yeli’nin meltemiyle sarardı.
Can bulacak külümden muhabbet filizleri,
Sabır cenderesinde yanıp kavrulmak kaldı…
Fazla bir şey yazmaya gerek yok tek kelimeyle harika olmuş
Saygı ve sevgilerimle.
kutlarım.
ilk tam puan benden
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta