Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Seyreyle enkazımın bağrında ki Gülşen’i;
Bir umut ikliminde hüsran yağmuru yağdı.
Ne hoyrat rüzgârlara göğüs germişti lâkin
Nazlı seher yeli’nin meltemiyle sarardı.
Can bulacak külümden muhabbet filizleri,
Sabır cenderesinde yanıp kavrulmak kaldı…
Fazla bir şey yazmaya gerek yok tek kelimeyle harika olmuş
Saygı ve sevgilerimle.
kutlarım.
ilk tam puan benden
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta