NÖRON İKİ
Sana adak etmiştim, olanca bütün varım,
Yarınım meçhuller de, belki ben bu gün varım.
Zaten beni yakacak, kendi ateşim, harım,
Zalim bir Nöron oldun, ateşinde yandırdın.
Sevgi taşı eritir, senin kalbin çelik mi?
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta