Nermin, bir çağın göğsünde saklı kehanet,
dudaklarında suskun bir çağlayanın tınısı.
Gözlerin, tan vaktinde kırılmış bir ayna;
yansımasında evvelin ve ahirin yankısı.
Adın, eski bir tapınağın taşlarına kazınmış,
rüzgâr okur onu, nefesiyle uyandırır.
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta