Nergis Kokan Bir Sevgi Şiiri - İhsan Yılmaz

Nergis Kokan Bir Sevgi

Bu gece söyledim adını kalbime,
“Seviyorum” dedim,
sessizce…
Ne bir beklenti koydum önüne
ne bir yük.
Sadece içimde büyüyen gerçeği
bıraktım avuçlarına.
Gülümsedi…
O an anladım;
bazı mutluluklar bağırmaz,
içten içe çoğalır.
Nergis sever ya,
ben onu nergisin sabrında sevdim.
Toprağın altında bekleyen umut gibi,
günü gelince kokusuyla konuşan
bir sevgiyle…
Bir kızı var,
dünyası…
Benim de dünyam oldu usulca.
Çünkü bir kadının kalbine giden yol
en çok
merhametinden geçer.
Duygularını saklasa da
nefesi ele verir onu,
bakışı anlatır,
suskunluğu bile konuşur.
Ben o sessizliğe âşık oldum,
o temiz yüreğe…
Bana bu duyguyu yaşattığı için
minnettarım hayata.
Onu mutlu görmek için
yapamayacağım şey yok.
Yeter ki yüzü gülsün,
yeter ki içinde
mutluluğu hissetsin.
Çünkü bazı sevgiler
sahip olmak istemez,
sadece
iyi gelmek ister.
Şubat / 2026