Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Pek çok çiçek öyküsü vardır. nergis çiçeğinin öyküsü ise adeta bir efsane tadında. Kokusu, durusu, asaleti ve zarafetiyle tüm övgülere layık bir çiçek Şiiriniz de öyle. Kutlarım Necati bey. Nicelerine...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta