Her kokladığımda, kendimden geçip,
Çocukluğuma döndüğüm, nergis gibisin.
Esen yele, deniz tuzunun karıştığı bizim ellerde
Üstünde çiğ tanesi açar gibisin.
Koklayan unutmaz kokunu asla,
Karışmaz kokun bir başkasıyla.
Sürünsen, dökünsen başka koku da
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
