Köklerimiz ne kadar derinde olsa da,biz yine de toprağın üzerindeki olmaktan öteye gidemiyoruz.
Kendimizi dinlediğimiz zaman,ki çoğu insan bunu çoğu kereler yapar; ben bu muyum,veya ne kadarım,
görünen tarafım benim gerçeğimmi yoksa daha derinlerdemi saklanıyorum.Özünü eleştirmek,biraz
cesaret istiyor gibi,yada kendi gerçek yüzümüzle karşılaşmak ürkütüyor.Öyle ya,belkide bizim olduğumuzu
Bugün seviştim, yürüyüşe katıldım sonra
Yorgunum, bahar geldi, silah kullanmayı öğrenmeliyim bu yaz
Kitaplar birikiyor, saçlarım uzuyor, her yerde gümbür gümbür bir telâş
Gencim daha, dünyayı görmek istiyorum, öpüşmek ne güzel,
düşünmek ne güzel, bir gün mutlaka yeneceğiz!
Bir gün mutlaka yeneceğiz, ey eski zaman sarrafları! Ey kaz kafalılar! Ey sadrazam!
Devamını Oku
Yorgunum, bahar geldi, silah kullanmayı öğrenmeliyim bu yaz
Kitaplar birikiyor, saçlarım uzuyor, her yerde gümbür gümbür bir telâş
Gencim daha, dünyayı görmek istiyorum, öpüşmek ne güzel,
düşünmek ne güzel, bir gün mutlaka yeneceğiz!
Bir gün mutlaka yeneceğiz, ey eski zaman sarrafları! Ey kaz kafalılar! Ey sadrazam!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta