Köklerimiz ne kadar derinde olsa da,biz yine de toprağın üzerindeki olmaktan öteye gidemiyoruz.
Kendimizi dinlediğimiz zaman,ki çoğu insan bunu çoğu kereler yapar; ben bu muyum,veya ne kadarım,
görünen tarafım benim gerçeğimmi yoksa daha derinlerdemi saklanıyorum.Özünü eleştirmek,biraz
cesaret istiyor gibi,yada kendi gerçek yüzümüzle karşılaşmak ürkütüyor.Öyle ya,belkide bizim olduğumuzu
Bu kadar yürekten çağırma beni!
Bir gece ansızın gelebilirim.
Beni bekliyorsan, uyumamışsan,
Sevinçten kapında ölebilirim.
Belki de hayata yeni başlarım,
Devamını Oku
Bir gece ansızın gelebilirim.
Beni bekliyorsan, uyumamışsan,
Sevinçten kapında ölebilirim.
Belki de hayata yeni başlarım,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta