Toprak utandı çocukları bağrına basarken
Kuşlar utandı masmavi gökyüzünde uçarken
Dağ utandı taş utandı bu vahşete bakarken
İnsanoğlu utanmadı masum cana kıyarken
Toprak ağladı çocukları içine alırken
Kuşlar ağladı insan çevreye dehşet saçarken
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta