Nereye Kadar Şiiri - Ahmet Emin Ercan

Asla şikayet etmem yalnızlığı,
Kederimin gürültüsü kalabalıktan.
Bu değersiz ve düşüncesiz,
Bu gittikçe yayılan sapkın akımdan.
Çeksem çekeceğim kendimi;
Ama sırtımı verdiğim duvar,
Gölgesinde durduğum ağaç bile onların.
Şimdi de elimi vermişken karanlığa tekrar,
Gitsem nereye kadar,
Kalsam nereye kadar.

Ellerim artık daha da kanlı eskisinden
Korkuyorum ellerimi onlar da kullanacaklar
Kirli işlerine alet
Günahlarına ortak koşacaklar
Asla şikayet etmem yalnızlığı
Hele bir kavuşsam
Acı bir hâl içindeyim,
Kuşatılmış dört bir yanım,
Hem de dostlar tarafından.