Nereye gitsem, sessizce gölgem ardımda,
Kaçtıkça yaklaşır, yakar beni kendi suretim.
Ben’den uzaklaştıkça, sanki kaçabilecek gibi
karanlık bir çağrı
Çöker ruhuma: “Dön, yeni bir bensin sen.”
Razıyım derdime, ömrüm oldukça,
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta