Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Geçmişin temiz duyguları görünmez olunca, şöyle bir bakınıyorsun , ben nerdeyim , neden burdayım diye soruyor insan kendine,,,,,
Terkedilmiş güzellikler bakımsız, ilgisiz kalınca , damarda kanı durmayanlara yetmez oldu...
Hep o yüzden , neden diye sorarız kendimize..
Dönsek geriye ne bulacağız ki ?
Aslında hiç bir şey....kalmadı çünkü ...bitti .
Saygılarımla üstadım...esenlik diliyorum
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta