Biz çocukluğumuzu yaşamadan büyüdüğümüzü sanıyorduk!
Belli bir yaşa gelince ve hasar büyüyünce anladık ki;
Anlamsızca hasarsız yeniden büyüme isteği depreşiyor insanın içinde ister istemez
Yeniden çocuk olmak, aynı dayatmaları yaşamadan büyümek ne uzak bir ütopya
Ağır ağır çıkacaksın bu merdivenlerden
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta
Devamını Oku
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta




Geçmişin temiz duyguları görünmez olunca, şöyle bir bakınıyorsun , ben nerdeyim , neden burdayım diye soruyor insan kendine,,,,,
Terkedilmiş güzellikler bakımsız, ilgisiz kalınca , damarda kanı durmayanlara yetmez oldu...
Hep o yüzden , neden diye sorarız kendimize..
Dönsek geriye ne bulacağız ki ?
Aslında hiç bir şey....kalmadı çünkü ...bitti .
Saygılarımla üstadım...esenlik diliyorum
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta