Nereye baksam, sen…
Kimi görsem, gözlerin…
Neye dokunsam, saçların…
Ve ‘neden’ler, ‘keşke’ler,
‘Belki’ler de tükendi artık! ..
Umutsuz yaşamak ne zormuş.
Ne beter şeymiş,
Ben sana mecburum bilemezsin
Adını mıh gibi aklımda tutuyorum
Büyüdükçe büyüyor gözlerin
Ben sana mecburum bilemezsin
İçimi seninle ısıtıyorum.
Devamını Oku
Adını mıh gibi aklımda tutuyorum
Büyüdükçe büyüyor gözlerin
Ben sana mecburum bilemezsin
İçimi seninle ısıtıyorum.




Bu nedenler, bu keşkeler, bu belkiler bizi asıl bunlar öldürecek bir gün.Gönlüne sağlık, nedensiz keşkesiz, belkisiz bir yaşam dileğiyle.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta