Nereye baksam, sen…
Kimi görsem, gözlerin…
Neye dokunsam, saçların…
Ve ‘neden’ler, ‘keşke’ler,
‘Belki’ler de tükendi artık! ..
Umutsuz yaşamak ne zormuş.
Ne beter şeymiş,
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




Bu nedenler, bu keşkeler, bu belkiler bizi asıl bunlar öldürecek bir gün.Gönlüne sağlık, nedensiz keşkesiz, belkisiz bir yaşam dileğiyle.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta