Bitap düşmüş bir ruh gibi soğuk kaldırımlara kendini bırakmakta kalbim.
Eski püskü bir ev gibi çürümekte olan ruhum.
Kötü niyetli olmadığı için hapse atılan masum düşüncelerim.
Mühürlenmiş kalplere çürümüş zihinlere bağırarak kendini anlatmaya çalışan öfkem.
Bütün bunların arasında meğer elinde kırmızı arabası üstü başı yırtık bir çocukmuşum, bir yolcuymuşum ben.
Hayat kısaymış ya hiç çaktırmadan giden
Dedi: düş içime sır olsun müsveddeler.
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden
Devamını Oku
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta