Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
yok artık ne mavilik,yeşil bahar,
sahte ve de kirlenmiş mehtaplar
ne sahil ne de yaylanan sandallar var
söyleyin benimle uçan kuşlar
o yazlık dünyadan bu kış nereye?
........
BU KIŞ NEREYE?
güzel soru...
anlamadan.. dinlemeden.. son sözünü söylemeden..NEREYE BÖYLE?
tebrikler ....:):):):):
sorular ve olmayan yanitlari
hani öküzün boynun da idi ya dünya
öküz öldü ortaklik bitti
artik herkes bireysel ve bencil
kendi ana sermayesinden yiyor
insancil yanlari sıkışmış kaburga kemikleri arasina
'şaşlik' diyorlar ona rusya'da
sevgimkere
saygimkere
TEBRİKLER KALEMİNİZ DAİM OLSUN
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta