Nasıl da daralıyor dünya,
Küçülüyor evren...
Evrenden ötesini var mı bilen?
Nasıl da kararıyor yürek,
Kendi içine sığamıyor insan...
Kalbin daha derin yeri var mı gidilen?
Kalbin ortasında duran uçsuz bucaksız evren,
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Harika bir sunum.Güzel bir paylaşım.Yüreğinize sağlık.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta