Bizi ıssız gecelerde evlerden aldıklarında
Dağa çıkarıp çakal avlattıklarında
Şehir eşkıyalarının kafalarına sıktırdıklarında
Sen nerelerdeydin?
Bize “hadi aslanım” diyerek sırtımızı sıvazladıklarında
Göz kırpmadan ölüme yolladıklarında
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Yazan yürek kutlu...benden saygı...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta