“Bir gün bu kentin yanağına, bir öpücük konduracağım.
Ve kulağına:
O kadar güzel uyuyordun ki, uyandırmaya kıyamadım.
Diye fısıldayacağım.”*
Ve sessizce bırakıp gideceğim,
Sadece yarım kalan yüreğimi alıp bu kentten;
Terk edeceğim bu kenti.
Çocukluk, o derin ırmak çağrısı
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman
Devamını Oku
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman




Ne özledim güzel Antakya'yı... Bu şiir özlemimi körükledi. Ah Antakya, nasıl da tutulmuşum sana...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta