Ey hayat,
Ey düşünce,
Ey inançlarım...
Özümü kaybettim.
Şeklinde kaldım senin.
Aşk bu dünyanın ölçüleriyle açıklanamaz sevgili. O ilkel bir acıdır, yaban bir ağrıdır. Gelir ve içimizdeki o çok eski bir şeye dokunur. Sonra bir perde açılır ve yolculuk başlar. Bu yolculukta artık para, tarifeler, beklentiler, randevular, taksitler, iş, anneler ve korkular yoktur. Aşkın kendi gerçekliği vardır sevgili. İnsan bir başka ışığa teslim olur...
Aşkta yarın yoktur sevgili. Zaman ileri doğru değil, içeri, yüreklere, derinlere doğru işlemeye başlar, bilgeleşir. Hiç bilmediği sezgileriyle buluşur. Yükü çok ağırdır, kendiyle buluşmuştur. Hem dışındadır dünyanın, hem de ortasında.
Hindistan'da Ganj Nehri'nin kıyısında yakılan yoksul adamın hissettikleri de onunladır, yitirdikleri de... Newyork'ta, bir sokakta, o kartondan kulübesinde yaşayan kadının çıplak yalnızlığı da. Her şey onunladır, ona emanettir sanki, ama o, çıldırtıcı bir yalnızlık içindedir yine de...
Aşkın kültürlü olmakla, bilgili olmakla da ilgisi yoktur sevgili, kanımıza karışan ilkel acı, o yaban ağrıyla hiçbir kitabın yazmadığı hakikatlere daha yakınızdır, inan...
Kim demişti hatırlamıyorum, aşk varlığın değil, yokluğun acısıdır diye. Belki de bu yüzden ilk gençliğimde, o yoğun aşık olduğum yıllarda, gözüme uyku girmez, dudağımda bir ıslıkla bütün gece şehri, o karanlık, o hüzünlü sokakları dolaşır, insanları uykularından uyandırmak isterdim. Uyanıp, içimde derin bir sızıyla uyanan o derin sancının acısına ortak olsunlar diye...
Aşk çok eski bir şeydir sevgili. Onun içinden o çileli çocukluğumuz geçer. Sevdiğimiz insanların çocuklukları da... Oradan üvey anneler, eksik babalar, parasız yatılılar geçer. Ve sonra aşk bütün bunları alır, daha da eskilere gider, hep o ilkel acıya, o yaban ağrıya...
Devamını Oku
Aşkta yarın yoktur sevgili. Zaman ileri doğru değil, içeri, yüreklere, derinlere doğru işlemeye başlar, bilgeleşir. Hiç bilmediği sezgileriyle buluşur. Yükü çok ağırdır, kendiyle buluşmuştur. Hem dışındadır dünyanın, hem de ortasında.
Hindistan'da Ganj Nehri'nin kıyısında yakılan yoksul adamın hissettikleri de onunladır, yitirdikleri de... Newyork'ta, bir sokakta, o kartondan kulübesinde yaşayan kadının çıplak yalnızlığı da. Her şey onunladır, ona emanettir sanki, ama o, çıldırtıcı bir yalnızlık içindedir yine de...
Aşkın kültürlü olmakla, bilgili olmakla da ilgisi yoktur sevgili, kanımıza karışan ilkel acı, o yaban ağrıyla hiçbir kitabın yazmadığı hakikatlere daha yakınızdır, inan...
Kim demişti hatırlamıyorum, aşk varlığın değil, yokluğun acısıdır diye. Belki de bu yüzden ilk gençliğimde, o yoğun aşık olduğum yıllarda, gözüme uyku girmez, dudağımda bir ıslıkla bütün gece şehri, o karanlık, o hüzünlü sokakları dolaşır, insanları uykularından uyandırmak isterdim. Uyanıp, içimde derin bir sızıyla uyanan o derin sancının acısına ortak olsunlar diye...
Aşk çok eski bir şeydir sevgili. Onun içinden o çileli çocukluğumuz geçer. Sevdiğimiz insanların çocuklukları da... Oradan üvey anneler, eksik babalar, parasız yatılılar geçer. Ve sonra aşk bütün bunları alır, daha da eskilere gider, hep o ilkel acıya, o yaban ağrıya...




Eğer kavgasını vermeyw devam ediyorsak hiç bir değerimizi tamamen kaybetmemişizdir,yeterki kavgamızdan vazgeçmeyelim.Tabi sizin gibi öncülerimizle beraber hocam,mücadeleye devam.
Harika şiirinizi okudum,ve yüreğinizi saygıyla selamlıyorum
Vurgulu bir anlatım üstadım. tebrikler.
Köşeyi dönünce güzel bir bahçe gelecek öneme derken... nerdesiniz umutlarım... duaya kalken ellerim düşünce yere, bilirim kabul olmaz derim... sitemem boştur duyan var beni bilirim... siz yürek verenlerim... nerdesiniz..
ağlarken gözlerim silinecekmi... ya ağlatanlar... ağlattığıyla kalacakmı dersiniz..
kimbilir....
Yüreğinize sağlık.
Yureginde aramali insan butun guzellikleri...icinde ki sevgide...kutlarim Ustad..
sevgimle
kutlarım şair yüreği.....
Andolsun ki,
Size yeryüzünde temiz yiyeyecekler verdik. Onlardan istediğiniz gibi Rabbinize kurban eder, aranızda hak yemeden bölüşerek yersiniz.
Kim haksızlık ederse, bilsin ki Rabbiniz haksızlık edenleri sevmez.
Yaşamayı yaşatmayı
Düşündüğüm tüm yarınlarda
Yaşamayı yaşatmayı
Düşündüğüm tüm zamanlarda
Ölümlerle kutsadım seni hayatta
Ölümlerle kutsarım seni zamanlarda
her varlığın bir yaratılış gayesi vardır..insanın olduğu gibi..kendi yaratılış gayesinibilmeyen insan .ne bilsin neyin ne için olduğunu ve yaratıldığını.bunu bilmeyen ve idrak edemeyen ..nerden bilir paylaşmanın tadını ve adaleti....
çok güzel di üstadım...saygılarımla.
Bu şiir ile ilgili 6 tane yorum bulunmakta